عید قربان بر همتون مبارک

با تو بودن که شیشه عمر منی            

           خدا اون روزو نیاره که شیشه عمر منو تو بشکنی

پروردگارا عشق چیست که اگر بدان گرفتار شدم ترکش برایم سخت است

گلهای بهار همه تقدیم تو باد

                                     سر سبزی هر بهار تقدیم تو باد

با عشق من اگر تو عاشق بشوی

                                      عاشق شدن بهار تقدیم تو باد

                                                      زندگی *

                                          زندگی یعنی مسیری رو به آب ،

                                                زندگی یعنی نه بیداری نه خواب

                                                      زندگی یعنی سرای امتحان ،

                                    زندگی یعنی در ان عاشق بمان   

                          زندگی یعنی کمی و کاستی ،  

                   زندگی یعنی دروغ و راستی

          زندگی یعنی صفا ، مهر و وفا ،

               زندگی یعنی ستم ، جور و جفا

                         زندگی یعنی سفر ، راهی دراز ،

                                  زندگی یعنی جهانی رمز دار     

                                           زندگی یعنی مهی در پشت ابر ،

                                                      زندگی یعنی بلا و درد و صبر 

                                                            زندگی یعنی دو روزی میهمان ،

برای هزارمين بار پرسيد:

ـ تا حالا شده من دلتو بشکونم؟
منم برای هزارمين بار به دروغ گفتم:

ـ نـــه. هیچوقت

تا مبادا دلش بشکنه...!

                   خیلی نازه می دونم

اینم یه عکس خوشگل

                      هر دو هم خانه هم

                                                هر دو هم  لانه هم

                                                                          روی هر شاخه نشستند

                                                                                                       و پریدند به شوق

 نوک منقار به هم مالیدند

                                    پر گشودند به دریای بزرگ

                                                                     شاد تا دامن دشت

                                                                                               لحظه ای  چند گذشت

 ناگهان بانگ تیری بر دل نشست

                                    رشته خواب چمن را بگسست

                                                                          دو کبوتر با هم

                                                                                                      بال در بال هم

 به خون غلتیدند

                                 پر شکسته دو کبوتر خود را

                                                                   با نگاهی و وداعی گفتند

                                                                                                    هر دو در خون خفتند

 ناگهان نغمه گری

                                ناله بر آورد به کوه

                                                                 ناله ای پر اندوه

                                                                                      کای خدا لحظه شادی چه کم است

 زندگی دست غم است

                               چه توان کرد در این دشت بلا

                                                                غم و شادی به هم است

                                                                                                        اشک من می گوید

                                                          غم من آه و دم است                                                                                             کای خدا لحظه شادی چه کم است